Vrolijk zing ik mee met het laatste liedje dat Guus Meeuwis heeft uitgebracht. Geen idee hoe het heet, maar het is een lief romantisch liedje waarbij Guus vertelt dat hij het veel te weinig zegt, maar dat zijn vriendinnetje de liefste is, gevolgd door een zwijmelige ,,Ik ook van jou". En terwijl ik dit zo’n beetje zit te neuriexebn, word ik grof onderbroken door mijn lief, die blijkbaar ook al een tijdje aandachtig aan het luisteren was.

,,Wat zingt ie nou de hele tijd? Die kop van jou?"

Je begrijpt, er was niet heel veel meer van het romantische moment over dan een paar splinters. Toch moest ik er eigenlijk ook wel ontzettend om lachen. En bij het eerstvolgende refrein stapte ik over van neuriexebn naar hard meezingen, met de zojuist gemaakte nieuwe versie.

Ontevreden stuurde ik een smsje naar mijn lief over mijn zelfmedelijden.

Een uur file, monthly hell (buikkramp, doorlekken en rugpijn dus), afgesneden worden door een malloot in het verkeer,  mensen die niet doorrijden bij stoplichten die maar drie seconde op groen staan.

Ik weet dat ik het me niet aan zou moeten trekken, dat doe ik normaal ook niet, maar vanochtend was het eventjes te veel.

Een uur later, een smsje terug.

,,Ben dol op je"

De lucht klaart op. Verliefdheid is, en blijft mooi.

Je weet dat je verliefdheid behoorlijk ver gaat als:

1. Je jezelf erop betrapt dat je zijn blouse die hij bij je heeft laten liggen staat te knuffelen.
2. Je hem al mist als hij de voordeur nog net niet achter zich dicht getrokken heeft.
3. De vellen aan je kin hangen van al het zoenen (ja hee, ik zei toch dat het zielige vormen aan begon te nemen)
4. Je om kwart over 12 nog in de auto stapt om naar je geliefde toe te rijden (oke dat deed hij, niet ik!)

De eerste situatie kwam in de ochtend. Ik zei mijn collega’s vrolijk gedag toen ik binnenkwam.

Collega 1: ,,Wat is er met je stem gebeurd? Ben je net wakker ofzo?"

De tweede situatie kwam toen ik net bij mijn bureau aankwam.

Collega 2: ,,Esther, heb je wel goed geslapen? Je bent helemaal roze boven je ogen!"

Misschien had ik vanochtend toch nog een tweede keer moeten nadenken over die roze make up..

Het belooft een leuke dag te worden.

,,Es, ben jij ook fan van Star Trek?"

Dit werd mij gevraagd nadat een collega verteld had dat hij dit weekend naar de nieuwe Star Trek film was geweest. Ik besloot dat het een leuk moment was om eens flink interessant te doen.

,,Ja en hoe" zei ik volledig overtuigd van mezelf. ,,Ik heb zelfs een Darth Vader pak in de kast hangen"

Vanuit mijn ooghoek keek ik naar mijn collega om te zien of mijn poging tot indruk maken gelukt was.

,,Uuhm, dat is Star Wars, niet Star Trek."

Er bleef voor mij niet veel over dan te concluderen dat ik zojuist mijn eigen ruiten had ingegooid.

Met een zak diepvriesaardappels in mijn ene hand en een plastic tas vol andere kamertemperatuur-gevoelige producten in de andere hand stond ik op het stoepje bij mijn voordeur. Ik haalde mijn sleutels tevoorschijn, haalde het onderste slot van de deur en pakte daarna de rare, lange penvormige sleutel voor het bovenste slot. Deze draaide een half rondje en bleef toen steken. Muurvast, geen beweging in te krijgen.

Ik morrelde een aantal keer aan het slot. Nog steeds niets. Eerst geduldig, daarna wat ongeduldiger en op het eind ronduit woest. ,,Laat ik maar uitkijken dat ie niet afbreektx94 dacht ik bij mezelf. Na tien minuten woest proberen gaf ik het op, met pijnlijke, knalrode handen.

Ik belde twee deuren verder aan bij mijn lieve buren. De mensen die daar wonen zijn al een aantal keer mijn reddende engel geweest. Toen ik  net in mijn huis kwam wonen maakte zij me wegwijs, toen mijn verwarming het begaf maakte de buurman hem. Nu hoopte ik dus op hetzelfde met het sleutelprobleem.

Mijn buurman, een grote beer van een vent, kwam meteen op zijn blote voeten naar buiten. ,,Die heeft het slot zo openx94 dacht ik luchtig. Maar ook dat bleek niet zo gemakkelijk. Wat olie, een zaklamp en heel veel wrikken later ging ook bij hem het slot niet open.

,,Nou, dat wordt op straat slapenx94 grapte ik tegen mijn buurman. Die na wat grinikken op het idee kwam dat xe9xe9n van mijn tuindeuren misschien nog open kon staan. Nu is mijn tuin niet te bereiken door simpel achterom te lopen. Hij grenst aan een heleboel andere tuinen, dus ik was opnieuw aangewezen op de hulp van de buren. Door hun huiskamer heen liep ik naar het einde van hun tuin, waar helemaal achterin een gat in onze gezamelijke schutting zit. Ik kroop door het gat en kwam zo in mijn eigen tuin terecht, waar het onkruid tot je knieen staat. Ik baande me een weg er doorheen en kwam uiteindelijk bij mijn tuindeur terecht. Beide zaten dicht. Fuck. Niets van mijn huis stond open, op een klein klapraampje boven de keukendeur na.

Ik keek mijn buurman aan en zag dat hij hetzelfde dacht als ik. We klapten het raampje open en pakten een ladder. Ik klom op de ladder en wurmde me door het kleine raampje. Toen ik er half doorheen hing zag ik pas hoe hoog het eigenlijk was. Terwijl ik daar zo hing besefte ik me de hilariteit van de hele situatie. Kijk me nou hier hangen, dacht ik terwijl ik me er erg van bewust was hoe mijn kont aan de andere kant uit het raam stak. En ook: zou iemand eerder ooit zo zijn huis hebben betreden? Vast wel.

Na wat gespartel besefte ik me dat ik de duik door het raam niet durfde te nemen. ,,Straks breek ik mijn nek nog johx94 zei ik tegen de buurman. Ik zag hem verder nadenken. Na een paar seconden kwam hij met de volgende oplossing. Een van zijn kinderen, een lief, dun atletisch gebouwd kind, zou met gemak door het raampje passen. We klommen opnieuw door de schutting, dit keer naar mijn tuin naar zijn tuin . Hij ging op zoek naar zijn kind dat ergens buiten aan het spelen was terwijl ik binnen even gezellig met de buurvrouw bleef kletsen.

Uiteindelijk kwam de buurman terug, met alledrie zijn kinderen. Met zijn allen kropen we opnieuw door de schutting, weer naar mijn tuin. Het jochie klom op de ladder, liet zich zonder moeite door het raam naar binnen glijden en sprong op de grond. Daarna deed hij de deur voor ons open en kon ik mijn huis weer in.|

,,Yes!x94 Riep ik, om daarna mijn buurjongen met complimenten te overladen. Zielsgelukkig stond ik in mijn deuropening en zwaaide mijn buren uit. Zij verdwenen in de achterkant van mijn tuin, wxe8xe8r door die schutting.

Tevreden begon ik daarna aan het eten, hoewel ik door al dat avontuur niet zoveel  honger meer had. Het idee dat ik opnieuw zoveel onvoorwaardelijkheid van mijn buren had gekregen, was op dat moment even genoeg.

Morgen eet ik sinds een tijdje weer eens bij mijn zus en haar vriend.

,,Ik heb een verrassingsmaal voor je bedachtx94 zegt ze wanneer ik haar aan de telefoon heb. Zo blij als een kind raad ik een aantal keer wat het kan zijn en vraag daarna of ik het goed geraden heb.

,,VERRASSINGsmaalx94 is het enige dat ze zegt. ,,Je weet wel, van verrassingx94

Uiteindelijk krijg ik het toch bij haar los. Haar vriend gaat pannekoeken voor ons bakken. Heerlijk vind ik dat en ik verheug me er dan ook nu al op.

Wanneer ze op heeft gehangen bedenk ik me hoe fijn ik het altijd vind om bij haar en haar vriend te zijn en op die manier te zien hoe goed en leuk die twee het samen hebben. Daar geniet ik zelf ook van.

Nog xe9xe9n nachtje slapen.

"Het woord ‘altijd’ is een ruziezoeker"

Met deze opmerking probeer ik mijn collega af te troeven die zojuist heeft gezegd dat ‘vrouwen altijd zo’n rare vrouwelogica’ hebben.

Grijnzend kijkt hij me aan.

,,Dat zeg je echt al-tijd"

Zucht..  mannen!